Kamerdyner

Jeden z najbardziej ambitnych filmów polskich ostatnich lat spod ręki starego mistrza. Zapierający dech w piersiach fragment dramatycznej historii naszego kraju opowiedziany zręcznie i w pięknym stylu. Przedwiośnie, Śluby panieńskie, Panie Dulskie - takie filmy kręcił ostatnio Filip Bajon. Ekranizacje szkolnych lektur, bo przecież zarabiać też jakoś trzeba. Na szczęście Kamerdyner to nie kolejne wypracowanie,... Czytaj dalej →

Pod ciemnymi gwiazdami

Duszna atmosfera małej wyspy, na której wszyscy się znają. Fascynujący nieznajomy, który jest niczym powiew świeżego powietrza. Zagmatwana przeszłość. Tajemnicze morderstwa. Namiętny romans. Z tych elementów reżyser Michael Pearce stworzył interesującą, dopracowaną w detalach całość. Tym bardziej wartą uwagi, że Pod ciemnymi gwiazdami to pełnometrażowy debiut Brytyjczyka. Na wyspie Jersey w ciągu ostatnich lat doszło... Czytaj dalej →

Czarne bractwo. BlacKkKlansman

Historia opowiedziana w tym filmie jest tak nieprawdopodobna, że aż prawdziwa. W latach 70. pierwszy czarnoskóry policjant w Colorado postanowił zinfiltrować organizację Ku Klux Klan, podszywając się przez telefon za białego Amerykanina. Razem z kolegą, który spotykał się z członkami osobiście, zdemaskowali członków społeczności oraz ich plany. Spike Lee używa tej historii jako pretekstu do... Czytaj dalej →

Najczystszy jest popiół

Gdyby ktoś zabrał film chińskiego twórcy z powrotem do montażowni i okroił jakieś pół godziny, Zhangke miałby na koncie kolejne arcydzieło. A tak, Najczystszy jest popiół jest dziełem poprawnym, interesującym, momentami świetnym, ale w ogólnym rozrachunku nużącym i pozostawiającym spory niedosyt. Historię związku pomiędzy Qiao (Tao Zhao) i Binem (Fan Liao) oglądamy na przestrzeni niemal... Czytaj dalej →

Dogman

Wiele elementów Dogmana może sprawić, że film będzie wydawał się odstręczający. Surowa rzeczywistość przedstawiona na ekranie, smutne i zmęczone życiem twarze, wszechobecne poczucie porażki i degrengolady. Włoska prowincja, podupadające miasteczko z obskurnym budynkami oraz mieszkańcami, wśród których dominuje starsze pokolenie i dzieci. Ktokolwiek z jakimiś perspektywami, kto mógł znaleźć gdzieś pracę – wyjechał. Zostali „lokalsi”,... Czytaj dalej →

Sezon diabła

Mistrz slow cinema, stały bywalec Nowych Horyzontów, powraca z czterogodzinnym anty-musicalem odwołującym się tym razem wprost do mrocznej historii swojego narodu. Ten czarno-biały film, w którym postacie śpiewają do siebie a capella początkowo może zirytować nawet największych zwolenników „La Lav Diaza”. Po bliższym przyjrzeniu się Sezonowi diabła łatwo zauważyć niezwykłą konsekwencję, z jaką twórca podchodzi do... Czytaj dalej →

Kafarnaum

Po canneńskiej projekcji najnowszego filmu reżyserki Karmelu długo prowadziłem dyskusję ze znajomymi o tym, czy używanie historii małego, biednego dziecka w celu zdobycia nagród na głównym festiwalu filmowym nie jest jakimś emocjonalnym szantażem. Ten Slumdog. Milioner z ulicy tegorocznego Cannes może z pozoru brzmi na kiczowaty, ryzykowny pomysł, ale Labaki wychodzi z tej karkołomnej próby zwycięsko.... Czytaj dalej →

Na głęboką wodę

Kierowany ambicją i marzeniami żeglarz amator w łodzi-prototypie bierze udział w wyścigu dookoła świata. Historia ta brzmi niedorzecznie i fascynująco zarazem, a wydarzyła się naprawdę. Na głęboką wodę to interesująca analiza ludzkiej natury, dumy i zawziętości wystawionych na bezlitosną siłę oceanu. Donald Crowhurst (Colin Firth) to weekendowy regatowiec, mieszkający z żoną Clare (Rachel Weisz) i... Czytaj dalej →

Zimna wojna

Czarno-białe zdjęcia, rzewne ludowe melodie, historia niemożliwej miłości rozgrywająca się w bloku komunistycznym, w zniszczymy konfliktem zbrojnym kraju. Elementy te sprawiają, że Zimna wojna nie należy do filmów optymistycznych, napawający pozytywną energią. Jest to jednak bez wątpienia produkcja powaljąca smutnym pięknem, gdzie nie ma przypadkowych kadrów, a każde ujęcie chciałabyś się oprawić i powiesić na... Czytaj dalej →

Lato 1993

Estiu 1993 reż. Carla Simón (Hiszpania) Debiutancki, poruszający film Carli Simón zdołał podbić nie tylko festiwalową publiczność. Lato 1993 zdobyło Kryształowego Niedźwiedzia oraz Nagrodę specjalną za najlepszy pierwszy film pełnometrażowy podczas ubiegłorocznego Berlinale. Reżyserka wyjechała też z laurami z Istambułu, Malagi, Londynu i Odessy. W rodzimej Hiszpanii obraz zdobył trzy statuetki Goi (tamtejsze Orły) oraz był... Czytaj dalej →

Okja

Okja reż. Joon-ho Bong Okja obiecywała wiele, ale być może apetyt został zanadto rozbudzony. Historia przerośniętej świnki przyjaźniącej się z małą dziewczynką jest może i wzruszająca, mądra i dobrze opowiedziana, ale zbyt dużo w niej klisz a za mało oryginalności, żeby mnie do końca zadowolić. Nie słyszałem też o tym, żeby ktoś nagle przeszedł na wegetarianizm.... Czytaj dalej →

Last Flag Flying

Last Flag Flying reż. Richard Linklater O traumie wojennej opowiadać można na wiele sposobów, ale chyba najbardziej wyzywający jest ten, w którym nie pokazuje się wogóle pola walki. Linklater (Boyhood) postawił sobie takie zadanie i mimo obiecującego początku, efekt jest tylko w połowie udany. Opowieść o trzech weteranach z Wietnamu, którzy spotykają się po latach,... Czytaj dalej →

Bliskość

Tesnota / Closeness reż. Kantemir Bałagow (Rosja 2017) Jeden z najbardziej kontrowersyjnych filmów pokazywanych podczas ubiegłorocznego festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard. W połowie seansu widzowie zaczęli wychodzić urażeni dosłowną przemocą ukazaną na ekranie. Przed obejrzeniem Bliskości powiedzieć trzeba jasno: jeżeli jesteście wrażliwi na tego rodzaju reżyserskie zagrywki, balansujące na granicy dobrego smaku... Czytaj dalej →

Happy End

Happy End reż. Michael Haneke (Austria, Francja, Niemcy 2017) Tylko najwięksi laicy mogą spodziewać się po obrazie zatytułowanym Happy End łatwego i przyjemnego filmu z pozytywnym zakończeniem. Choć Haneke i tak zaskakuje, robiąc najlżejszą produkcję w karierze, która jest swoistym "the best of" tego reżysera. Ale nie łudźmy się - wizja starzejącego się, chorego europejskiego... Czytaj dalej →

Journeyman

Journeyman reż. Paddy Considine Historie bokserów w kinie to temat nie nowy, który zauroczył wielu uznanych twórców (Stallone, Eastwood, De Niro, Gyllenhaal), a kolejną cegiełkę do tej bogatej panoramy dokłada brytyjski aktor (Ultimatum Bourne'a, Makbet) i reżyser (Tyranozaur) - Paddy Considine. Journeyman to właściwie film o człowieku toczącym walkę z samym sobą, a boksu jest... Czytaj dalej →

Lady Bird

Lady Bird reż. Greta Gerwig (USA 2017) Niezależne amerykańskie komedie o dorastających nastolatkach to temat rzeka. Prawie każdy filmowiec ze Stanów Zjednoczonych był w końcu dorastającym nastolatkiem, a najlepsze historie na pierwsze filmy czerpie się z własnych doświadczeń. Od Amerykańskiego graffiti do Earl, ja i umierająca dziewczyna, lista ta prawie nie ma końca. Nie dziwi... Czytaj dalej →

Księżyc Jowisza

Jupiter holdja reż. Kornél Mundruczó Kornél Mundruczó trzy lata temu opuszczał Cannes z nagrodą główną przeglądu Un Certain Regard za Białego boga. W ubiegłym roku jego najnowszy film otworzył mu wrota do konkursu głównego. Przyjęty mieszanymi recenzjami Księżyc Jowisza jest ambitnym, wielowątkowym dziełem, w którym twórcy zabrakło odrobiny powściągliwości. Mundruczó wraca w nowym obrazie do tematyki uchodźców,... Czytaj dalej →

Czwarta władza

The Post reż. Steven Spielberg (USA) Łatwo posądzić Stevena Spielberga o manipulatorstwo i zimną kalkulację. Jeden z najbardziej znanych reżyserów na świecie obsadził w swoim filmie dwójkę ikonicznych aktorów w rolach głównych, aby zapewnić sobie rozgłos poprzez niemalże pewne nominacje do Oscarów i Złotych Globów. Jeżeli jednak rzucimy trochę światła na historię powstania Czwartej władzy,... Czytaj dalej →

W ułamku sekundy

Aus dem Nichts reż. Fatih Akim W ułamku sekundy, wyreżyserowany przez mieszkającego w Niemczech Turka Fatiha Anika (laureat Złotego Niedźwiedzia za Głową w mur), opowiada opartą na prawdziwych wydarzeniach historię kobiety, która straciła męża i syna w motywowanym rasową nienawiścią ataku terrorystycznym. Grająca główną rolę Diane Kruger za ten film zasłużenie została uhonorowana Złotą Palmą... Czytaj dalej →

Nić widmo

Phantom Thread reż. Paul Thomas Anderson Nie zobaczycie w tym roku w kinie filmu bardziej dopieszczonego wizualnie, ze wspaniałą fakturą kostiumów, w którym każda nitka jest na swoim miejscu, a ubrudzona sukienka - najbardziej dramatycznym punktem fabuły. Nie może być inaczej, skoro bohaterem filmu jest Reynolds Woodcock (Daniel Day-Lewis), dbający o perfekcję w każdym detalu... Czytaj dalej →

The Prayer

La prière reż. Cédric Kahn (Francja) Thomas (Anthony Bajon) trafia do ośrodka dla narkomanów gdzieś w górach u podnóża francuskich Alp. Dwudziestolatek nie potrafi wyzwolić się spod nałogu i pobyt w prowadzonym przez księdza przybytku może być dla niego ostatnią szansą. Pierwsze trzy tygodnie mijają dość szybko: codzienna rutyna, modlitwy i praca pozwalają chłopakowi pozbyć... Czytaj dalej →

Don’t Worry, He Won’t Get Far On Foot

Don't Worry, He Won't Get Far On Foot reż. Gus Van Sant (USA) Powstanie tego filmu Van Sant rozważał od kilku dobrych lat. Jeszcze za życia głównej postaci, o której opowiada film, w Johna Callahana miał się wcielić Robin Williams. Dziś zarówno Williamsa, jak i Callahana nie ma wśród nas, ale idea stworzenie obrazu pozostała.... Czytaj dalej →

Eva

Eva reż. Benoit Jacquot (Francja / Belgia) Nie mogę przypomnieć sobie ostatniego festiwalu filmowego, w którym zabrakłoby produkcji z Isabelle Huppert (Elle). Francuska aktorka przeżywa prawdziwy renesans obecności na ekranie, obalając tym samym teorię, że nie ma ciekawych ról dla kobiet w średnim wieku. W najnowszym obrazie, opartym na powieści Jamesa Hadleya Chase'a, którą w... Czytaj dalej →

U – July 22

Utoya 22. juli reż. Erik Poppe (Norwegia) Atak terrorystyczny na wyspę Utoya 22 lipca 2011 roku trwał 72 minuty. W tym czasie Andres Brevik zdołał zastrzelić 69 osób, ranić ponad sto, doprowadzić do traumy jeden naród i wstrząsnąć całym zachodnim światem. Reżyser Erik Poppe postanowił przedstawić te świeże jeszcze wydarzenia w technicznie perfekcyjnym filmie, w... Czytaj dalej →

Zabicie świętego jelenia

The Killing Of A Sacred Deer reż. Yorgos Lanthimos Dwa lata temu powstał nieprawdopodobny związek. Grek Yorgos Lanthimos na nowo odkrył Colina Farrella, który potrafił pozbyć się wizerunku ociężałego umysłowo osiłka grającego w miernych produkcjach. Lobster wyszedł tak dobrze, że panowie spotkali się ponownie. Zabicie świętego jelenia bez roli irlandzkiego aktora wiele by stracił. Jego bohater jest centralną... Czytaj dalej →

A Ghost Story

A Ghost Story reż. David Lowery Czy w tym filmie straszy? Na to pytanie muszę odpowiedzieć twierdząco, ale i zaprzeczyć. Nie, bo tam są przecież takie duchy w prześcieradłach, na które kiedyś polował Scooby Doo, więc nic złego nam nie zrobią. Przeraża jednak co innego: samotność, utrata najbliższych, poczucie przemijania, zarówno w małym, rodzinnym sensie,... Czytaj dalej →

The Florida Project

The Florida Project reż. Sean Baker Sean Baker to ten sam facet, który nakręcił pierwszy pełnometrażowy film telefonem komórkowym marki Apple. Mandarynka być może treściowo i technicznie jest w zupełnie innym miejscu niż The Florida Project, ale reżyser znów mówi o tym samym: odziera Amerykę z resztek złudzeń i marzeń. Nieprzypadkowo umiejscawia akcję filmu w... Czytaj dalej →

Jeszcze nie koniec

Jusqu'à la garde / Custody reż. Xavier Legrand Prawdziwy gatunkowy misz-masz, rozwijający się organicznie przed oczami widza. Na początku mamy dramat społeczny, którzy uwielbiają kręcić Francuzi. Potem oglądamy jeszcze więcej realistycznego kina, które stopniowo zaczyna przechodzić w dramat psychologiczny, dreszczowiec, a kończy się jak najstraszniejszy horror. Tym bardziej przerażający i prawdziwy, że doświadczają go codziennie rodziny... Czytaj dalej →

Hannah

Hannah reż. Andrea Pallaoro Film  zaczyna się jak sequel Miłości Michaela Hanekego. Starsza para w mieszkaniu, jedzą w milczeniu obiad, zajmują się domowymi sprawami, kładą się bez słowa do łóżka. Następnego dnia wychodzą, on żegna się czule z psem, jakby miało go długo nie być. Po chwili wszystko jest jasne - kobieta odwozi swojego męża do... Czytaj dalej →

Na krawędzi

Le fidèle / Racer and the Jailbird reż. Michaël R. Roskam Matthias Schoenaerts (Z daleka od zgiełku, Rust and bone) i Adèle Exarchopoulos (Złota Palma za Życie Adeli) grają zakochaną szaleńczo parę w najnowszej produkcji Michaëla R. Roskama (Brudny szmal). Reżyser wraca do rodzinnego kraju i w Brukseli lokuje historię pięknej kierowcy rajdowej i przystojnego przestępcy okradającego banki.... Czytaj dalej →

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑