Kraina wielkiego nieba

Udany debiut reżyserski znakomitego aktora Paula Dano. Bez wielkiej pompy, efektów wizualnych czy powalających zdjęć, za to z genialnym duetem w rolach głównych. Jake Gyllenhaal i Carey Mulligan wcielają się w małżeństwo żyjące na początku lat 60. w Montanie. Po kilku przeprowadzkach Jerry (Gyllenhaal) w końcu odnajduje spełnienie w pracy na polu golfowym, ale dość... Czytaj dalej →

Donbas

Sergiej Łoźnica znany jest ze swojego mrocznego spojrzenia na otaczającą rzeczywistość. Świat skąpany w czarnych barwach, groteska rysowana jest grubą kreską, a śmiech wywołują sytuacje raczej dramatyczne. Jego Łagodna pokazywana była w ubiegłym roku w konkursie głównym Cannes. Donbas znalazł się w selekcji pobocznej festiwalu i był filmem otwarcia Un Certain Regard. Ukraiński twórca otrzymał za... Czytaj dalej →

Szczęśliwy Lazzaro

Zatrzymana w czasie włoska wioska, położona gdzieś w górach. Trzydziestoosobowa osada pracuje od rana do wieczora na roli przy uprawie tytoniu. Jedyna droga komunikacji – most, zniszczony został jakiś czas temu, więc społeczność jest praktycznie odcięta od świata. Łącznikiem z cywilizacją jest niejaki Nicola, który od czasu do czasu zjawia się z zapasami, towarem i... Czytaj dalej →

Granica

Nie zdziwi mnie, jeżeli Granica otrzyma tytuł najdziwniejszego filmu festiwalu. I trudno go będzie przebić. Historia brzydkiej strażniczki granicznej, która ma niesamowity dar „wąchania” ludzkich emocji. Kobieta nosem potrafi wyczuć przemycany alkohol, skrywane sekrety w postaci pornografii dziecięcej oraz zbliżające się zwierzęta. Przez rodziców utrzymywana w świadomości, że swój dar i szpetny wygląd zawdzięcza błędnemu... Czytaj dalej →

Shoplifters

Hirokazu Koreeda ma oko do relacji rodzinnych. Jego najnowszy film jest równie znakomity, co pamiętny Jak ojciec i syn z 2013 roku. Spadkobierca mistrza Yasujiro Ozu oraz społeczny komentator potrafi lirycznie opowiedzieć o związkach między domownikami, ale też dopilnować tego, żebyśmy zrozumieli kontekst ekonomiczny przedstawianej historii. Shoplifters działa doskonale na obydwu poziomach, nie popada w... Czytaj dalej →

Wszyscy wiedzą

Opromieniony Oscarem za Klienta Asghar Farhadi zrealizował film w całości w obcym dla niego języku. Wszyscy wiedzą ma wielkie gwiazdy w obsadzie, ale porusza ulubione przez reżysera tematy. Jest to historia rodzinnego spotkania, podczas którego na wierzch zaczynają wypływać stare sekrety, które doprowadzą do nieodwracalnych zmian w relacjach między bohaterami. Laura (Penélope Cruz), razem z nastoletnią... Czytaj dalej →

Na wojnie

Dziesięciominutowa owacja na stojąco, którą zakończył się pokaz filmu Brize w Cannes udowadnia, że społeczne sprawy są niezwykle bliskie sercu francuskiej publiczności. Reżyser, który pokazał tak kilka lat temu znakomitą Miarą człowieka, znów zaangażował Vincenta Lindona do swojego projektu. I wyszedł z tego zwycięsko, bo aktor kolejny raz udowadnia, że jest nieprzeciętnie utalentowany i może... Czytaj dalej →

Fuga

Na tą chwilę czekaliśmy ponad czterdzieści lat. Polska reżyserka zaprezentowała swój film w sekcji Semain de la Critique festiwalu Cannes po raz drugi od czasu Aktorów prowincjonalnych Agnieszki Holland. Wydarzenie napawa dumą nie tylko z powodu tego faktu. Drugi film Smoczyńskiej, która zaskoczyła wszystkim łamiącymi wszelkie konwencje Córkami dancingu, jest piekielnie dobry i prowokujący. Mimo powolnego... Czytaj dalej →

Tajemnice Silver Lake

Wrzućmy do blendera odrobinę Alfreda Hitchcocka (ze wskazaniem na Okno na podwórze), dodajmy Romana Polańskiego z Chinatown i Lokatora, do tego szczypta Davida Lyncha (Mulholland Drive) i psychodeliczny sos P.T. Andersona (Wada ukryta). Wyjdzie nam mniej więcej Tajemnice Silver Lake, drugi film twórcy świetnego horroru Coś za mną chodzi. Rozgrywająca się w Los Angeles historia... Czytaj dalej →

Czarne bractwo. BlacKkKlansman

Historia opowiedziana w tym filmie jest tak nieprawdopodobna, że aż prawdziwa. W latach 70. pierwszy czarnoskóry policjant w Colorado postanowił zinfiltrować organizację Ku Klux Klan, podszywając się przez telefon za białego Amerykanina. Razem z kolegą, który spotykał się z członkami osobiście, zdemaskowali członków społeczności oraz ich plany. Spike Lee używa tej historii jako pretekstu do... Czytaj dalej →

Jeszcze dzień życia

Międzynarodowa koprodukcja z udziałem Polski, oparta na książce Ryszarda Kapuścińskiego pod tym samym tytułem. Film częściowo zrealizowany jako fabularyzowana animacja, częściowo – dokument w formie rozmów z jej bohaterami. Twórcy płynnie przeskakują pomiędzy dwoma gatunkami, tworząc spójną, fascynująca opowieść o reporterze w piekle wojny domowej, przyglądającym się rozpadającemu się krajowi. Kapuściński zjawia się w Angoli... Czytaj dalej →

Najczystszy jest popiół

Gdyby ktoś zabrał film chińskiego twórcy z powrotem do montażowni i okroił jakieś pół godziny, Zhangke miałby na koncie kolejne arcydzieło. A tak, Najczystszy jest popiół jest dziełem poprawnym, interesującym, momentami świetnym, ale w ogólnym rozrachunku nużącym i pozostawiającym spory niedosyt. Historię związku pomiędzy Qiao (Tao Zhao) i Binem (Fan Liao) oglądamy na przestrzeni niemal... Czytaj dalej →

Dom, który zbudował Jack

Skandalista Lars von Trier powrócił do Cannes na „warunkowym”. Dwu i pół godzinna historia seryjnego mordercy, który w pięciu częściach i epilogu opowiada nam o swoich zabójstwach, podzieliła publiczność. Podczas premierowego pokazu wielu widzów opuściło salę. Ci, którzy zostali, nagrodzili twórców Domu, który zbudował Jack długą owacją. Tych pierwszych jestem w stanie zrozumieć. Sceny mordowania... Czytaj dalej →

Climax

Nie mówiąc nic nikomu francuski mistrz kontrowersji Gaspar Noé zrealizował kolejny film. I naprawdę trudno powiedzieć, że jakoś się zmienił. Climax ma wszystkie wyznaczniki jego stylu. Wirującą kamerę, oglądającą bohaterów z przeróżnych kątów. Skąpane w neonowym świetle korytarze. Długie, popisowe ujęcia z wieloma bohaterami na planie. Pulsującą, zadziorną muzykę house. Seks, przemoc i śmierć dopełniają... Czytaj dalej →

Sorry Angel

Francuskie filmy w selekcji konkursowej Cannes zawsze podejmowane są przez dziennikarzy z rezerwą i tym razem była ona usprawiedliwiona. Honoré przygotował swoisty sequel do 120 uderzeń serca, prezentowanego w ubiegłym roku w tej samej sekcji. Ba, jego bohater nawet w pewnym momencie wybiera się na spotkanie organizacji ACT UP. Akcja rozgrywa się w środowisku homoseksualistów... Czytaj dalej →

Arktyka

Gatunek filmów survival rządzi się swoimi prawami. Oto człowiek staje oko w oko z naturą i stara się przetrwać to nierówne spotkanie. Kilka lat temu Robert Redford sam na sam siłował się z potęgą oceanu we Wszystko stracone. W Arktyce wymieniono wodę w stanie płynnym na wieczną zmarzlinę, a Roberta zastąpił młodszy, ale równie doskonale przygotowany... Czytaj dalej →

Dogman

Wiele elementów Dogmana może sprawić, że film będzie wydawał się odstręczający. Surowa rzeczywistość przedstawiona na ekranie, smutne i zmęczone życiem twarze, wszechobecne poczucie porażki i degrengolady. Włoska prowincja, podupadające miasteczko z obskurnym budynkami oraz mieszkańcami, wśród których dominuje starsze pokolenie i dzieci. Ktokolwiek z jakimiś perspektywami, kto mógł znaleźć gdzieś pracę – wyjechał. Zostali „lokalsi”,... Czytaj dalej →

Trzy twarze

Panahi od kilkunastu lat ma zakaz opuszczania Iranu i realizowania filmów, ale ten ostatni zakaz udaje mu się jakoś omijać. Ostatnie jego produkcje starają się obejść cenzurę pod pozorem, że nie są kinem (słynny To nie jest film, przemycony do Cannes kilka lat temu). Reżyser w Trzech twarzach nie skupia się tym razem na sobie, jako... Czytaj dalej →

The World Is Yours

Francuski reżyser Romain Gavras, syn słynnego Costy, znany jest przede wszystkim z szokujących, wizualnie dopracowanych teledysków dla artystów takich jak M.I.A, Justice czy Jamie XX. Jego drugi film pełnometrażowy jest na pozór kolejną gangsterską opowieścią, ale twórca sprytnie wywraca przyzwyczajenia widza do góry nogami, żeniąc heist movie ze światem prosto z wczesnych produkcji Guy’a Ritchie.... Czytaj dalej →

Płomienie

Reżyser trzeci raz obecny w Cannes, wyjechał już stąd ze Złotą Palmą za scenariusz do filmu Poezja. Płomienie również zakusy na nagrody, bo ta intrygująca, wciągająca historia, urzekła wielu widzów. Choć pewnie tyluż również wynudziła, bo dwu i pół godzinny seans nie należy do najłatwiejszych. Za to czekająca na końcu satysfakcja jest tego warta. Niestety, Płomienie... Czytaj dalej →

Kafarnaum

Po canneńskiej projekcji najnowszego filmu reżyserki Karmelu długo prowadziłem dyskusję ze znajomymi o tym, czy używanie historii małego, biednego dziecka w celu zdobycia nagród na głównym festiwalu filmowym nie jest jakimś emocjonalnym szantażem. Ten Slumdog. Milioner z ulicy tegorocznego Cannes może z pozoru brzmi na kiczowaty, ryzykowny pomysł, ale Labaki wychodzi z tej karkołomnej próby zwycięsko.... Czytaj dalej →

Zimna wojna

Czarno-białe zdjęcia, rzewne ludowe melodie, historia niemożliwej miłości rozgrywająca się w bloku komunistycznym, w zniszczymy konfliktem zbrojnym kraju. Elementy te sprawiają, że Zimna wojna nie należy do filmów optymistycznych, napawający pozytywną energią. Jest to jednak bez wątpienia produkcja powaljąca smutnym pięknem, gdzie nie ma przypadkowych kadrów, a każde ujęcie chciałabyś się oprawić i powiesić na... Czytaj dalej →

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑