The Image Book

Szalone dywagacje starego dziadka albo przebłysk geniuszu mistrza? Odpowiedzi będzie tyle, ilu widzów, którzy przetrwali półtorejgodzinny esej-obraz Godarda. Złożony z fragmentów innych filmów, przekazów telewizyjnych, okraszony erudycyjnym komentarzem i rozpraszającą uwagę ścieżką dźwiękową, The Image Book jest wielką zagadką, której rozszyfrowanie nie należy do najłatwiejszych. Z przekazu wyciągamy wnioski o rozpadającym się współczesnym świecie Zachodu,... Czytaj dalej →

Dom, który zbudował Jack

Skandalista Lars von Trier powrócił do Cannes na „warunkowym”. Dwu i pół godzinna historia seryjnego mordercy, który w pięciu częściach i epilogu opowiada nam o swoich zabójstwach, podzieliła publiczność. Podczas premierowego pokazu wielu widzów opuściło salę. Ci, którzy zostali, nagrodzili twórców Domu, który zbudował Jack długą owacją. Tych pierwszych jestem w stanie zrozumieć. Sceny mordowania... Czytaj dalej →

Ocean’s 8

Czasem zapomnę o tym, że widziałem jakiś film. Nawet w ciągu tego samego tygodnia i to nie w czasie festiwal filmowego. Taki los spotkał Ocean's 8. Film, który oglądało się całkiem przyjemnie, ale wyleciał mi z głowy zaraz po seansie. Czyli idealna produkcja na sezon ogórkowy w kinach. Trylogia z Georgem Clooney'em zarobiła tyle kasy,... Czytaj dalej →

Rampage. Dzika furia​

Kadr z filmu Rampage. Dzika furia, reż. Brad Peyton. Na zdjęciu Dwayne Johnson Hollywood przyniósł nam już film o emotkach ze smartfonu, produkcję opartą na grze w statki oraz serię blockbusterów zainspirowanych składanymi robotami-zabawkami. Nie dziwi zatem fakt, że producenci postawili na ekranizację kultowej w latach 80. XX wieku gry arkadowej Rampage, która polegała na... Czytaj dalej →

Rampage – film review

Rampage dir. Brad Peyton USA 2018   Hollywood has already brought us a film about emojis inside a smartphone, production based on the game of battleships and a series of blockbusters inspired by transforming toy robots. It is not surprising then that the producers decided to adopt Rampage for the big screen - arcade game... Czytaj dalej →

Kobiety mafii

Kobiety mafii reż. Patryk Vega Kiedy myślałem, że gorzej nie można, Vega znowu mnie zaskakuje. Po niesmacznym, ale gdzieś będącym trafną krytyką polskiej służby zdrowia Botoksie, robi film tak wtórny, nieśmieszny i tandetny, że pierwszy raz od jakiegoś czasu poczułem, że zmarnowałem dwie godziny życia. Właściwie nie wiem, co tu pisać o "fabule". Jakaś niunia... Czytaj dalej →

Dark River

Dark River reż. Clio Barnard Reżyserka rewelacyjnego Olbrzyma-samoluba powraca po czterech latach przerwy z filmem, po którym moi brytyjscy koledzy oczekiwali wiele. I kilku z nich robiło po projekcji dobrą minę do złej gry, bo Dark River zdaje się wypadkiem przy pracy, etiudą rozwleczoną do pełnego metrażu, w którym emocji ma być wiele, a wszystko... Czytaj dalej →

Last Flag Flying

Last Flag Flying reż. Richard Linklater O traumie wojennej opowiadać można na wiele sposobów, ale chyba najbardziej wyzywający jest ten, w którym nie pokazuje się wogóle pola walki. Linklater (Boyhood) postawił sobie takie zadanie i mimo obiecującego początku, efekt jest tylko w połowie udany. Opowieść o trzech weteranach z Wietnamu, którzy spotykają się po latach,... Czytaj dalej →

Niezwyciężony

Stronger reż. David Gordon Green Jake Gyllenhaal wciela się w Jeffa Baumana, rannego podczas zamachu bombowego podczas bostońskiego maratonu kilka lat temu. Oparty na wspomnieniach mężczyzny, który stracił w tej tragedii obie nogi, film jest analizą tego, czym jest patriotyzm, heroizm oraz osobista walka z kalectwem. Jeff jest osobą dość lekkomyślną, mało słowną, ale sympatyczną.... Czytaj dalej →

Roman J. Israel, Esq.

Roman J. Israel, Esq. reż. Dan Gilroy (USA 2017) Nie dziwi mnie fakt, że nikt w Polsce nie zdecydował się na dystrybucję tego filmu, nawet tuż przed Oscarami. Roman J. Israel, Esq. to jedna z produkcji, o której pewnie nikt by nie usłyszał, gdyby nie Denzel Washington. I jeżeli przez pół godziny oglądania obrazu zastanawiacie... Czytaj dalej →

Maria Magdalena

Mary Magdalene reż. Garth Davis (Wielka Brytania 2018) Historia chrześcijaństwa, czyli dwa tysiące lat przekazywanych z pokolenia na pokolenie podań dotyczących Jezusa i jego apostołów, utrwaliły w naszej kulturze wizerunek Marii Magdaleny jako prostytutki i ladacznicy, nawróconej przez Mesjasza. Posłużył on wyśmienicie do utrwalenia pewnego archetypu, który znajduje się na przeciwnym biegunie obrazu Maryi, zawsze... Czytaj dalej →

Gniazdo

Colo reż. Teresa Villaverde Portugalia 2017 Kryzys rodzinny spowodowany erozją finansową. Rozpadanie się familijnego gniazda pod wpływem coraz gorszej sytuacji ekonomicznej Europy. Portugalski film Teresy Villaverde to dramat obyczajowy z minimalną ilością słów, który zniecierpliwi widzów spodziewających się szybkiego rozwoju akcji. Reżyserka pokazuje marazm i nic nie dzianie się, wystawiając nasze wizualne przyzwyczajenia na dużą... Czytaj dalej →

Damsel

Damsel reż. David Zellner, Nathan Zellner (USA) Nie wiadomo, co to ma być za film. Niby western, ale nie jest do końca poważny. Parodia, ale jednak zbyt realistyczny. Zabawny, ale większość żartów męczy i często dostajemy zwykłe suchary. Bracia Zellnerowie ślizgają się po granicach gatunków, ale nie jest to w tym wypadku dobra rzecz. Damsel... Czytaj dalej →

Na krawędzi

Le fidèle / Racer and the Jailbird reż. Michaël R. Roskam Matthias Schoenaerts (Z daleka od zgiełku, Rust and bone) i Adèle Exarchopoulos (Złota Palma za Życie Adeli) grają zakochaną szaleńczo parę w najnowszej produkcji Michaëla R. Roskama (Brudny szmal). Reżyser wraca do rodzinnego kraju i w Brukseli lokuje historię pięknej kierowcy rajdowej i przystojnego przestępcy okradającego banki.... Czytaj dalej →

The Third Murder

Sando-me no satsujin reż. Hirokazu Koreeda Hirokazu Koreeda zbudował u wielu widzów ogromny kredyt zaufania takimi filmami jak Nasza młodsza siostra czy Jak ojciec i syn. Ten utalentowany japoński reżyser zaczyna mieć chyba słabszy okres, którego zwiastunem było popadające w przeciętność Po burzy. W swoim najnowszym filmie znów rewiduje skomplikowane relacje rodzinne, ale osią opowieści jest... Czytaj dalej →

Nico, 1988

Nico, 1988 reż. Susanna Nicchiarelli Próba opowiedzenia o ostatnich chwilach Christy Päffgen, lepiej znanej światu jako Nico - niemieckiej modelce, jednej z muz Andy Warhola, członkini Velvet Underground, piosenkarce i artystce. Reżyserka Susanna Nicchiarelli skupia się na jej dwóch ostatnich latach, kiedy prawie pięćdziesięcioletnia kobieta przenosi się do Manchesteru w Wielkiej Brytanii, z nową grupą muzyków... Czytaj dalej →

Wilde Maus

Wilde Maus reż. Josef Hader Opowiadanie o kryzysie wieku średniego z perspektywy starzejącego się burżuja o urodzie dawno nie widzianego wujka Teofila, nie brzmi może zbyt zachęcająco. Udało się jednak reżyserowi i odtwórcy głównej roli, znanemu aktorowi Josefowi Haderowi, stworzyć film momentami całkiem zabawny, choć bardzo nierówny. Wilde Maus ma jeden poważny problem: stara się udowodnić, że... Czytaj dalej →

120 uderzeń serca

120 battements par minute reż. Robin Campillo 120 uderzeń serca to historia organizacji ACT UP, francuskiego skrzydła siostrzanej, amerykańskiej grupy, która w latach 90. poprzez akcje protestacyjne i happeningi domagała się większej uwagi ludziom zarażonym wirusem HIV. Aktywiści skupiali się na atakowaniu firm farmaceutycznych i organizacji rządowych, które bezpośrednio wpływały na finansowanie leków i badania prowadzone... Czytaj dalej →

Powrót do Montauk

Return to Montauk reż. Volker Schlöndorff Najnowszy film leciwego reżysera, któremu za dwa lata stuknie osiemdziesiątka, jest mocno zanurzony w literaturze. Nie tylko scenariusz, napisany przez Irlandczyka Cólma Toibína (autor powieści Brooklyn), oparty jest luźno na noweli Maxa Frischa (jemu również obraz jest dedykowany). Także głównym bohaterem jest – niespodzianka – pisarz. Max (Stellan Skarsgård)... Czytaj dalej →

Félicité

Félicité reż. Alain Gomis Zaczyna się niczym nigdy nie nakręcony, afrykański film braci Dardenne, a kończy... jakby nie mogło się skończyć. Kolejny film w konkursie głównym Berlinale, w którym brak ograniczeń przy montażu i produkcji skutkują tym, że połowa filmu wypełniona jest jakąś niepotrzebną miałkością. W centrum historii jest tytułowa Félicité (Véro Tshanda Beya) - piosenkarka, niezależna,... Czytaj dalej →

Trolle

  Trolle reż. Mike Mitchell, Walt Dohrn Mają wspaniałe, kolorowe czupryny, uwielbiają śpiewać, tańczyć i przytulać się co godzina. Z ich ust tryska brokat, a z tyłków wylatują im ciasteczka. Dysponują taką dawką pozytywnej energii i radości, że potrafią rozweselić największego gbura. Tylko że w nadmiarze, jak każde słodycze, Trolle mogą przyprawić o mdłości. Malutkie stworzonka są przez... Czytaj dalej →

Free Fire

Free Fire reż. Ben Wheatley Jeżeli zamykać festiwal, to z dużym hukiem. Wystrzałem – a właściwie całą kanonadą – wypełniony jest najnowszy film Ben Wheatley'a Free Fire. W karierze tego brytyjskiego reżysera to tytuł najbardziej komercyjny, ale co za tym idzie – najmniej ambitny. Boston, końcówka lat 70. W opuszczonym magazynie fabryki parasolek dochodzi do szemranej transakcji... Czytaj dalej →

A United Kingdom

A United Kingdom reż. Amma Asante Z opartymi na faktach historiach jest zazwyczaj taki problem, że reżyserzy boją się udziwniać. Najłatwiej trzymać się prawdy, unikać kontrowersji. A jeszcze bardziej pętla się zacieśnia, kiedy trzeba opowiedzieć o kimś szlachetnym. Powstają zatem pomniki i laurki, godne szkolnego wypracowania. Tak też rzecz ma się z filmem A United Kingdom,... Czytaj dalej →

Planetarium

Planetarium reż. Rebecca Zlotowski Natalie Portman wciela się w jedną z sióstr Barlow, które pracują we Francji w latach 30. w wędrownej grupie artystów – ich specjalizacja to seanse spirytystycznych. Podczas jednego z nich ich uwagę przykuwa bogaty mężczyzna – Andre Korben (Emmanuel Salinger). Zaprasza kobiety do siebie, gdzie przeprowadzają prywatny seans. Jakiś kontakt zdaniem klienta... Czytaj dalej →

Voyage of Time

Voyage of Time reż. Terrence Malick Voyage of Time Terrence'a Malicka to dzieło, nad którego konceptem reżyser pracował od lat 70. ubiegłego wieku. Dziewięćdziesięciominutowy film jest poważną medytacją, modlitwą do Matki (Boga?), z nabożnymi pytaniami retorycznymi cytowanymi niczym poemat przez Cate Blanchett („Matko, kim jesteś?”, „Naturo, czym dla ciebie jestem?”). Większość czasu ekranowego wypełniają wspaniałe, wysokiej... Czytaj dalej →

Dark Night

Dark Night reż. Tim Sutton Sześć różnych osób, których życie połączy jedno, tragiczne wydarzenie. Dark Night opowiada gdzieś inspirowaną prawdziwą historią strzelaniny w USA. Żeby to tylko jednej. W rolach głównych - naturszczyki lub zupełnie nieznane twarze. Kamera towarzyszy różnym postaciom, żyjącym w tej samej okolicy. Nerwowy chłopak o szaleńczo niebieskich oczach, zakochany nieszczęśliwie w pewnej... Czytaj dalej →

La región salvaje

La región salvaje (The Untamed) reż. Amat Escalante Znany do tej pory z wyjątkowo realistycznego kina Amat Escalante (choćby świetne Heli) ozdobił swoją historię obcym, który zmienia zupełnie ludzi, z którymi przyjdzie mu się „zetknąć” (dokładniej: uprawiać z nimi seks). W pierwszym ujęciu widzimy meteoryt lecący gdzieś w kosmosie. A potem akcja przenosi się na Ziemię. Ranna... Czytaj dalej →

King of the Belgians

King of the Belgians reż. Peter Brosens, Jessica Woodworth Fikcyjny król Belgii - Nicolas III - bierze swoją ekipę i kręcącego o nim film "ocieplający wizerunek" w podróż do Turcji, którą oficjalnie wita jak członka Unii Europejskiej. W tym czasie w Belgii dochodzi do podziału kraju - Walonia i Frankonia nie chcą już istnieć pod jednym... Czytaj dalej →

I Saw The Light

I Saw The Light reż. Marc Abraham Występują: Tom Hiddleston, Elizabeth Olsen Biografia Hanka Williamsa. Bez większego polotu, zważywszy na świetną obsadę. Premiera Wielka Brytania: 6/05/2016 Ocena: 5/10

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑