Ja, Godard

La Redoutable reż. Michel Hazanavicius Nagrodzony Oscarem (i Złotą Palmą) za Artystę Michel Hazanavicius, po bardzo chłodnym przyjęciu poprzedniego filmu Rozdzieleni, postanowił wkraść się do serce festiwalowiczów fortelem. Cóż innego lepiej sprawdzi się w Cannes niż komedia autotematyczna, o kinie. A dokładniej, o legendarnym bad-boyu francuskiej kinematografii, reżyserze Jean-Lucu Godardzie. Z tego z pozoru karkołomnego zadania... Continue Reading →

Blask

Hikari reż. Naomi Kawase (Japonia 2017) Film Kwiat wiśni i czerwona fasola sprawił, że Japonka Naomi Kawase w końcu zasmakowała sukcesu na międzynarodowym rynku filmowym. Hikari, jej piąty w historii tytuł w canneńskim konkursie głównym, powtórzy ten sukces tylko pod warunkiem, że dystrybutorzy dostrzegą potencjał w temacie romansu kobiety pracującej jako audiodeskryptor z tracącym wzrok... Continue Reading →

Dzień po

Geu-hu / The Day After reż. Hong Sang-soo (Korea Południowa 2017) Hong Sang-soo jest jednym ze stałych festiwalowych bywalców i od kilku lat trudno jego filmy znaleźć w normalnej dystrybucji. Twórca praktycznie kręci się wokół tych samych motywów, a jego wizualny styl jest nie do pomylenia z nikim innym. Koreańczyk miał pracowity ostatni rok, bo... Continue Reading →

Miecz Nieśmiertelnego

Mugen no Jūnin / Blade of the Immortal reż. Takashi Miike Po Takashim Miike nie mogłem spodziewać się niczego innego, niż krwawego filmu akcji wypełnionego czarnym humorem. Miecz Nieśmiertelnego jest dokładnie taki, choć momentami mamy wrażenie, że twórca Żywych lub martwych chce przebić sam siebie w ilości trupów ścielących się na ekranie. W będących klamrą sekwencjach walki... Continue Reading →

Wonderstruck

Wonderstruck reż. Todd Haynes (USA 2017) Todd Haynes nie jest reżyserem, który łatwo rezygnuje z ulubionych aktorów lub motywów. Tym bardziej nie dziwi obecność w Wonderstruck Julianne Moore oraz wizualnego hołdu dla Nowego Jorku. Jego siódmy film, a trzeci pokazywany w Cannes (po Idolu i Carol), oparty jest na ilustrowanej powieści młodzieżowej Briana Selznicka. Nie... Continue Reading →

Okja

Okja reż. Joon-ho Bong Okja obiecywała wiele, ale być może apetyt został zanadto rozbudzony. Historia przerośniętej świnki przyjaźniącej się z małą dziewczynką jest może i wzruszająca, mądra i dobrze opowiedziana, ale zbyt dużo w niej klisz a za mało oryginalności, żeby mnie do końca zadowolić. Nie słyszałem też o tym, żeby ktoś nagle przeszedł na wegetarianizm.... Continue Reading →

Bliskość

Tesnota / Closeness reż. Kantemir Bałagow (Rosja 2017) Jeden z najbardziej kontrowersyjnych filmów pokazywanych podczas ubiegłorocznego festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard. W połowie seansu widzowie zaczęli wychodzić urażeni dosłowną przemocą ukazaną na ekranie. Przed obejrzeniem Bliskości powiedzieć trzeba jasno: jeżeli jesteście wrażliwi na tego rodzaju reżyserskie zagrywki, balansujące na granicy dobrego smaku... Continue Reading →

Happy End

Happy End reż. Michael Haneke (Austria, Francja, Niemcy 2017) Tylko najwięksi laicy mogą spodziewać się po obrazie zatytułowanym Happy End łatwego i przyjemnego filmu z pozytywnym zakończeniem. Choć Haneke i tak zaskakuje, robiąc najlżejszą produkcję w karierze, która jest swoistym "the best of" tego reżysera. Ale nie łudźmy się - wizja starzejącego się, chorego europejskiego... Continue Reading →

Księżyc Jowisza

Jupiter holdja reż. Kornél Mundruczó Kornél Mundruczó trzy lata temu opuszczał Cannes z nagrodą główną przeglądu Un Certain Regard za Białego boga. W ubiegłym roku jego najnowszy film otworzył mu wrota do konkursu głównego. Przyjęty mieszanymi recenzjami Księżyc Jowisza jest ambitnym, wielowątkowym dziełem, w którym twórcy zabrakło odrobiny powściągliwości. Mundruczó wraca w nowym obrazie do tematyki uchodźców,... Continue Reading →

W ułamku sekundy

Aus dem Nichts reż. Fatih Akim W ułamku sekundy, wyreżyserowany przez mieszkającego w Niemczech Turka Fatiha Anika (laureat Złotego Niedźwiedzia za Głową w mur), opowiada opartą na prawdziwych wydarzeniach historię kobiety, która straciła męża i syna w motywowanym rasową nienawiścią ataku terrorystycznym. Grająca główną rolę Diane Kruger za ten film zasłużenie została uhonorowana Złotą Palmą... Continue Reading →

Zabicie świętego jelenia

The Killing Of A Sacred Deer reż. Yorgos Lanthimos Dwa lata temu powstał nieprawdopodobny związek. Grek Yorgos Lanthimos na nowo odkrył Colina Farrella, który potrafił pozbyć się wizerunku ociężałego umysłowo osiłka grającego w miernych produkcjach. Lobster wyszedł tak dobrze, że panowie spotkali się ponownie. Zabicie świętego jelenia bez roli irlandzkiego aktora wiele by stracił. Jego bohater jest centralną... Continue Reading →

Patti Cake$

Patti Cake$ reż. Geremy Jasper Zapomnijcie o Wonder Woman, Atomic Blonde i Czarnej Wdowie. Na dzielni pojawiła się nowa superbohaterka. Lepsza, bo wywodząca się z naszego świata. Głos ludu pracującego, społecznego marginesu, wszystkich walczących o przetrwanie do końca miesiąca, o tych, którzy zrobią wszystko, żeby spełnić swoje marzenia. To Patricia Dombrowski, aka Killa P, aka... Continue Reading →

Good Time

Good Time reż. Benny i Josh Safdie Robert Pattinson od kilku lat ciężko pracuje, żeby pozbyć się kochanego przez nastolatki wizerunku seksownego wampira. Angażuje się w filmy ambitnych reżyserów, jak choćby Davida Cronenberga, albo bierze nieoczywiste role, jak ta opóźnionego umysłowo bohatera w post-apokaliptycznym dramacie Rover. Nigdy nie był jednak tak blisko wymazania stygmatu Edwarda jak... Continue Reading →

Łagodna

Krotkaya reż. Sergiej Łoźnica Dewiza "im mniej, tym więcej" powinna zostać wytatuowana na rękach niektórych reżyserów. W kolejce po taką dziarę stanąć powinien Sergiej Łoźnica (We mgle, Serce ty moje), białoruski twórca, któremu sławę przyniosły kapitalne dokumenty. Niestety, w filmach fabularnych pozwala sobie na dużo i jednym posunięciem unieważnia efekt, który budował przez dwie godziny. Dokładnie... Continue Reading →

The Florida Project

The Florida Project reż. Sean Baker Sean Baker to ten sam facet, który nakręcił pierwszy pełnometrażowy film telefonem komórkowym marki Apple. Mandarynka być może treściowo i technicznie jest w zupełnie innym miejscu niż The Florida Project, ale reżyser znów mówi o tym samym: odziera Amerykę z resztek złudzeń i marzeń. Nieprzypadkowo umiejscawia akcję filmu w... Continue Reading →

Mięso

Raw reż. Julia Ducournau Kiedy wybieramy się do kina na film, o którym poszła już fama, że ludzie na jego projekcjach mdleli i trzeba było ich hurtem wynosić, to oczekiwania są nieprzeciętne. Owszem, trochę przesadziłem, bo podczas pokazów w Toronto pewnie ktoś zjadł obiad i obejrzał potem Mięso, albo zwyczajnie chciał dostać zwrot kasy. Tak... Continue Reading →

Podwójny kochanek

L'Amant Double reż. François Ozon Prowokujący film Françoisa Ozona nie pozwala przejść obok niego obojętnie. Francuski reżyser wrócił do szczytowej formy. Twórca nie boi się sięgać po schematy znane z kina gatunków, jak thriller erotyczny i horror, ale przetwarza na je po swojemu. Podwójny kochanek (L'amant double) zyskuje dzięki temu nowy wymiar i ekscytujące detale.... Continue Reading →

Nazywam się Cukinia

Ma Vie de Courgette reż. Claude Barras Są takie filmy, które nie potrzebują za dużo czasu, by do siebie przekonać, wciągnąć, wzruszyć i zostawić widza na sali płaczącego cicho podczas napisów końcowych. Tak właśnie sprawa ma się z francuską animacją Nazywam się Cukinia, docenioną przez publiczność festiwali filmowych San Sebastian i Warszawie oraz w Cannes,... Continue Reading →

Nigdy cię tu nie było

You Were Never Really Here reż. Lynne Ramsay Jeszcze przed pokazem filmu Lynne Ramsay krążyły plotki, że reżyserka dramatu Musimy porozmawiać o Kevinie ciągle pracuje nad finalną wersją swojego nowego obrazu i zobaczymy jeszcze niedokończoną kopię. To prawda, brak napisów końcowych i dodana w ostatniej chwili ścieżka dźwiękowa autorstwa Johnny'ego Greenwooda (członek grupy Radiohead) mogły sugerować,... Continue Reading →

Na pokuszenie

The Beguiled reż. Sofia Coppola Na pokuszenie Sofii Coppoli to oparty na książce Thomasa P. Cullinana film opowiada o pewnym epizodzie z wojny secesyjnej w Stanach Zjednoczonych z XIX wieku. Dziejąca się w jednym miejscu akcja i kostiumy zawsze grożą tym, że otrzymać możemy dobrze obsadzony teatr telewizji. Powieść zaadaptowana na ekran została już wcześniej, w... Continue Reading →

Niemiłość

Nelyubov / Loveless reż. Andriej Zwiagincew Andriej Zwiagincew ze swoim Niemiłość (Nelyubov) trafił do canneńskiego konkursu niemal w ostatnie chwili, bo zdjęcia do produkcji ukończył na początku kwietnia, tylko kilka dni przed terminem zgłaszania filmów na festiwal. Doskonale się złożyło, bo autor jest jednym z najważniejszych twórców we współczesnym kinie, nie tylko rosyjskim. Lewiatan, za który... Continue Reading →

120 uderzeń serca

120 battements par minute reż. Robin Campillo 120 uderzeń serca to historia organizacji ACT UP, francuskiego skrzydła siostrzanej, amerykańskiej grupy, która w latach 90. poprzez akcje protestacyjne i happeningi domagała się większej uwagi ludziom zarażonym wirusem HIV. Aktywiści skupiali się na atakowaniu firm farmaceutycznych i organizacji rządowych, które bezpośrednio wpływały na finansowanie leków i badania prowadzone... Continue Reading →

The Square

Ruben Östlund kilka lat temu podbił Cannes filmem Turysta, prezentowanym w sekcji "Pewien przegląd". Teraz trafił do konkursu głównego - zasłużenie, bo The Square to godny następca tamtego tytułu i rozwinięcie typowych dla twórcy wątków. Z perfekcyjnym zmysłem obserwatora, prześmiewcy i kuratora ludzkich zachowań, film szwedzkiego reżysera ma szansę być mocnym kandydatem w wyścigu po... Continue Reading →

Kobiety mojego życia

Ismaël's Ghosts / Les fantômes d'Ismaël reż. Arnaud Desplechin W tym roku wieczór otwarcia Cannes nalał do Francuzów. Na 70. rocznicę imprezy nie wypadało wybrać produkcji z innego kraju. Arnaud Desplechin zaliczył swój debiut właśnie na Lazurowym Wybrzeżu dwadzieścia pięć lat temu. Jego najnowszy film spodobać się powinien głównie zwolennikom talentu reżysera, ale przyciągnąć do kin... Continue Reading →

#Cannes2016 – Lament

Gok-seong / The Wailing reż. Na Hong-jin Niezbyt często trafiam na film, który kompletnie zaskakuje, prześcigając jakiekolwiek o nim wyobrażenia. Lament okazał się kompletną jazdą bez trzymanki, gatunkowym misz-maszem z kulturowymi i społecznymi odniesieniami, który jakimś cudem w całej swej złożoności działa na całej płaszczyźnie. Gdyby jeszcze nie był taki długi... Ocena: 8/10 Premiera światowa... Continue Reading →

Nice Guys: Równi goście

Nice Guys reż. Shane Black „Jesteś najgorszym detektywem na świecie” - mówi swojemu ojcu nastoletnia córka. Nie da się ukryć, że Holland March (Ryan Gosling) ma duże braki jeżeli chodzi o siłę fizyczną i spryt. Nie sposób mu odmówić inteligencji, bo jak mało kto potrafi zorganizować sobie pracę wśród zapominalskich, ale bogatych seniorów. Na nic... Continue Reading →

#Cannes2016 – lista nagrodzonych

Wyniki 69. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes 2016: Złota Palma - I, Daniel Blake, reż. Ken Loach Grand Prix - It's Only The End Of The World, reż. Xavier Dolan Nagroda Jury - American Honey, reż. Andrea Arnold Najlepsza aktorka - Jaclyn Jose w filmie Ma'Rosa, reż. Billiante Mendoza Najlepszy aktor - Shahab Hosseini w filmie The... Continue Reading →

#Cannes2016 – święto kina z filmami w tle?

Kiedy na początku ubiegłego tygodnia lądowałem w Nicei, gęsty tłum fotoreporterów na lotnisku nie pozwalał przejść swobodnie do wyjścia. Na dzień przed oficjalnym otwarciem festiwalu, w Cannes i okolicach czuć było już gorączkę najwspanialszego święta kina w Europie, a może i na świecie. Kilka minut później w błysku fleszy do czekającej na nią limuzyny przespacerowała... Continue Reading →

#Cannes2016 – The Salesman

Forushande reż. Asghar Farhadi Irański reżyser ostatnio opuścił Cannes z nagrodą za Przeszłość. W tym roku powinien być w ścisłej czołówce w wyścigu o Złote Palmy, bo The Salesman to perfekcyjny, trzymający w napięciu dramat neorealistyczny ze świetnymi rolami głównych aktorów. Parafrazując Hitchcocka, film rozpoczyna się - dosłownie - od trzęsienia ziemi, a potem napięcie rośnie. Emad (Shahab Hosseini)... Continue Reading →

Blog na WordPress.com.

Up ↑