Ruby Sparks

Ruby Sparks
Ruby Sparks

Ruby Sparks

reż. Jonathan Dayton i Valerie Faris

USA 2012

Calvin Weir-Fields (Paul Dano) jest pisarzem, który po genialnym debiucie w wieku lat 19 nie potrafi zabrać się do napisania drugiej książki. Presja, stres, oczekiwanie – to wszystko nie pozwala mu tworzyć. Pomóc mają wizyty u psychoanalityka. Dr Rosenthal (Elliot Gould) zachęca go, by zaczął pisać o swoich snach. A w nich Calvin śni o młodej kobiecie, która pojawia się na tle zachodzącego słońca. Ruby Sparks (Zoe Kazan) to początkowo tylko anielska sylwetka z marzeń pisarza. Do momentu, kiedy ten nie przelewa swoich myśli na białe kartki. Kobieta z jego snów jakimś cudem materializuje się w prawdziwym życiu.

Motyw z ożywającą kreacją artysty pojawia się w kulturze już od starożytnej Grecji. Niczym Pigmalion zakochany w wyrzeźbionym przez siebie posągu, który ożywiła dla niego bogini Afrodyta, tak samo Calvin zakochuje się w Ruby, zanim jeszcze stanie się ona rzeczywista. A to, czy dziewczyna jest prawdziwa, czy tylko wytworem jego wyobraźni, jest pierwszym problemem pisarza. Czy czasem nie postradał zmysłów, czy tylko on ją widzi? Kiedy jego brat weryfikuje istnienie kobiety, wątpliwościom nie ma końca. Skąd się ona wzięła i dlaczego jest taka idealna. Świetna kucharka, uwielbia filmy grozy, gry wideo. Jest taka, jak stworzył i ukształtował ją autor, który szybo odkrywa, że może poprawiać swoje dzieło niemal bez końca. Nieświadoma, że jest wytworem jego wyobraźni i manipulacji, Ruby kocha Calvina bezwarunkowo. A on zaczyna zastanawiać się, co takiego jest nie tak w tej chodzącej doskonałości.

Film wyreżyserowany przez twórców uroczej komedii „Little Miss Sunshine” to trzy w jednym. Pierwszy poziom to historia miłosna pomiędzy głównymi bohaterami, która ma dodatkowy podtekst, bo gra ją para będąca razem w życiu prywatnym. Druga warstwa to proces tworzenia. Wcielająca się w rolę tytułową Zoe Kazan jest scenarzystką i pisarką, której sztuki wystawiane są na deskach teatrów w Nowym Jorku. Pisząc scenariusz do „Ruby Sparks” wymyśliła pisarza, który wymyśla Ruby. I w końcu mamy film o byciu aktorem. Wytwór wyobraźni Calvina to aktorka doskonała, która perfekcyjnie realizuje zamierzenia reżysera. Często także spełniając jego fantazje, jako że to mężczyźni najczęściej dyrygują zespołami na planach filmowych. Kazan jest także aktorką, która pewnie nie raz słyszała na planie „dołożyliśmy do rysunku twojej postaci to i tamto”.

Cały ten skomplikowany autotematyzm można podczas oglądania pominąć, bo film nie rości sobie pretensji do bycia dziełem wyłącznie artystycznym. Dzięki pogodnemu nastrojowi, świetnemu aktorstwu, zabawnych postaciach drugoplanowych (pojawiają się Annette Bening, Antonio Banderas i Steve Coogan) „Ruby Sparks” działa po prostu jako bardzo dobra komedia.

(Publikacja: Goniec Polski, październik 2012)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: